Τα αληθινά χαμόγελα και τα καλοσυνάτα βλέμματα


«… Μα γιατί;

-Διότι δε θέλω ν’ αντικρίσω ξανά ανθρώπους! Δεν τους εμπιστεύομαι…

-Περίμενε … άκουσε με για λίγο… ας το συζητήσουμε το θέμα.

Έσκυψε το κεφάλι της, για να μη δει κανείς τα μάτια της που γέμισαν με δάκρυα.

Μια αμήχανη σιωπή περιτριγύρισε το χώρο.

-Άκουσε με για λίγο, σε παρακαλώ. Είχες δίκιο … για τη συκοφαντία λέω… είχες δίκιο. Είναι πολλή η ζημιά που αφήνει στο πέρασμα της. Την εμπιστευόμαστε, ύστερα τη βάζουμε μέσα στο στόμα μας, μετά το ανοίγουμε, και…  διαλύουμε μια οικογένεια, κλείνουμε ένα σπίτι, βάζουμε έναν άνθρωπο στο περιθώριο, ή τον κλείνουμε μέσα στο ψυχιατρείο, ή μέσα στη φυλακή, ή…


-Είχες δίκιο… τους άκουσα … τους άκουσα με τα ίδια μου τ’ αυτιά. Είπαν πράγματα για σένα που δεν ίσχυαν, και οι υπόλοιποι, τους πίστεψαν. Γιατί όμως, τους πίστεψαν αμέσως; Διερωτήθηκες ποτέ, γιατί τους πίστεψαν αμέσως;  Ίσως γιατί ανάμεσα στις επιθυμίες τους, υπήρχε μία, που περίμενε υπομονετικά, την ώρα και τη στιγμή που θα γκρεμιζόταν η εικόνα σου και η αξιοπιστία σου. Κι εσύ… εσύ νόμιζες πως ήταν φίλοι σου, δικοί σου άνθρωποι, μα δεν ήταν τελικά… γι’ αυτό, απογοητεύτηκες… κι είναι σκληρή, η απογοήτευση. Σκληρή κι αμείλικτη είναι κάποιες φορές. Είναι ικανή να διαλύσει τα πάντα στο πέρασμα της.

-Κούνησε θλιμμένη το κεφάλι της, μα πάλι, δεν είπε τίποτα.

-Άκουσε με! Πρέπει να βγεις έξω, ν’ αντιμετωπίσεις ξανά την καθημερινότητα.

Έστρεψε το κεφάλι της προς το μισάνοιχτο παράθυρο, και άφησε τη ματιά της να πλανηθεί πάνω από τις στέγες των σπιτιών, ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων, πέρα από τα ψηλά βουνά, μέσα στα σύννεφα… λες κι έψαχνε κάτι. Ύστερα έριξε το βλέμμα της χαμηλά, και τότε, το οπτικό της πεδίο γέμισε ανθρώπινες φιγούρες. Σκιάχτηκε μεμιάς.

-Έχουν παγώσει όλα μέσα μου, και δεν έχω δυνάμεις. Πέταξαν και χάθηκαν κι αυτές, γυρεύοντας αλλού τη ζεστασιά, σαν τα χελιδόνια. Εδώ μέσα θα μείνω…  μόνο εδώ μέσα, αισθάνομαι ασφαλής.

-Μέσα στην απομόνωση; Μακριά απ’ όλους και απ’ όλα; Γιατί;

-Διότι είναι πολλή η ελευθερία εκεί έξω… είναι πάρα πολλή, και δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα μαζί της. Σαν ένας ορμητικός χείμαρρος θαρρώ πως μοιάζει, που παρασέρνει ό,τι αγνό βρίσκει στο πέρασμα του. Οι άνθρωποι, πολύ ελεύθερα κακοκαρδίζουν ο ένας τον άλλο, πολύ ελεύθερα αδικούν, προδίδουν, εξαπατούν …  ο φίλος τον φίλο, ο αδερφός τον αδερφό, ο συγγενής τον συγγενή, ο συνάδελφος τον συνάδελφο…

Την κοίταξε προβληματισμένος.  Έτσι έχουν τα πράγματα, δεν μπορούμε να τ’ αλλάξουμε.

-Το κατάλαβα, ολόκληρη η ύπαρξη μου το έχει αντιληφθεί, γι’ αυτό θα μείνω εδώ μέσα. Γιατί να βγω ξανά  ΕΚΕΙ  ΕΞΩ ;  Για ποιο  ΛΟΓΟ ;

Έσκυψε το κεφάλι, καθώς οι σκέψεις της, βυθίζονταν όλο και πιο πολύ μέσα στην άρνηση και στην απελπισία.


απελπισία

-Μαμά… εδώ… μαμά…

Έστρεψε αργά το κεφάλι της προς τη μεριά του μικρού παιδιού. Είχε τα μαύρα της τα χάλια, μέρες τώρα, μα είδε δυο μάτια ορθάνοιχτα να την κοιτάνε μ’ ενθουσιασμό, λες και βρισκόταν μπροστά τους το ομορφότερο πλάσμα στον κόσμο. Αυτή, είναι δική σου μαμά. Τη βρήκα χθες μέσα σ’ ένα άλμπουμ. Δεν άλλαξες καθόλου. Ίδια έμεινες.

Έριξε μια ματιά στην παλιά φωτογραφία που κρατούσε στα χέρια του, και η καρδιά της κτύπησε δυνατά. Θυμήθηκε… θυμήθηκε ΕΚΕΙΝΑ,  που όταν ξεχνιούνται, τότε η ευτυχία αλλάζει μορφή.  ΕΚΕΙΝΑ, που όταν μπαίνουν στην άκρη, τότε παύει το α λ η θ ι ν ό, να οδηγεί τα βήματα μας. Συγκινήθηκε. Άπλωσε το χέρι της, άπλωσε κι εκείνο το δικό του.

Μια σπίθα αισιοδοξίας, άρχισε να φωτίζει το πρόσωπο της, κι ύστερα άλλη μία, κι ύστερα άλλη μία … μέχρι που η αποφασιστικότητα,αγκάλιασε επιτέλους την ύπαρξη της, βάζοντας την ξανά, στη σωστή τροχιά.

-Είσαι ο καλύτερος λόγος, το ξέρεις; του είπε χαμογελώντας… ο καλύτερος λόγος για να βγω ξανά  ΕΚΕΙ  ΕΞΩ…  καλέ μου φίλε…»


αληθινά


Contact Us

email: contact@lexicolors.com


Lexicolors, μενταγιόν, ebook, διάβσσε
  • by Lexicolors
  • Greek Language
  • English version coming soon…

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s